Jak otworzyć port 25565 dla serwera Minecraft i znaleźć, gdzie jest zamknięty

Czym jest port i jakiego potrzebuje Minecraft?

Adres IP wskazuje urządzenie, a port — konkretny program na nim: to jak adres domu i numer mieszkania. Na komputerze jednocześnie działają przeglądarka, komunikatory, gry, a każdy program przyjmujący połączenia przychodzące potrzebuje własnego numeru portu (od 0 do 65535). Serwer Minecraft nasłuchuje na jednym takim porcie, a znajomi łączą się z parą „adres i port”.

• Java Edition — port 25565, protokół TCP. To wartość domyślna.
• Bedrock Edition (wersja na telefony, konsole i Windows) — port 19132, protokół UDP; dla IPv6 używany jest port 19133. Do tej wersji potrzebny jest osobny program serwerowy (Bedrock Dedicated Server): z wersji Bedrock nie da się wejść na serwer Java bez dodatkowych programów, takich jak Geyser, a konsole do gier nie pozwalają dodać serwera po adresie.

Gdy port jest standardowy, w Java Edition znajomym wystarczy wpisać sam adres. Jeśli port jest inny, dopisuje się go po dwukropku: 203.0.113.5:25570. Dalej w artykule używamy 25565 i TCP; dla Bedrock zamień je na 19132 i UDP.

Warto zrozumieć, że „otwarcie portu” to nie jeden przycisk. Połączenie znajomego przechodzi przez czworo „drzwi”, a jeśli choć jedne są zamknięte, dostanie błąd.

Czworo drzwi na drodze do serwera

Żeby wejść na twój serwer z internetu, połączenie musi przejść cztery odcinki i na każdym może zostać zatrzymane:

1. 1Serwer. Program Minecraft musi nasłuchiwać na właściwym porcie.
2. 2Zapora (firewall) Windows. Blokuje połączenia przychodzące, dopóki na nie nie zezwolisz.
3. 3Router. Musi wiedzieć, któremu komputerowi w domu przekazać połączenie przychodzące. Nazywa się to przekierowaniem portu.
4. 4Dostawca internetu. Musi dawać ci publiczny adres IP, inaczej połączenie nie dotrze nawet do twojego routera.

Konfigurować i sprawdzać najlepiej od środka na zewnątrz: od serwera do dostawcy. Dopóki pierwsze drzwi są zamknięte, sprawdzanie drugich nie ma sensu: nie będziesz wiedzieć, które z nich są winne. Po każdych drzwiach w artykule jest sprawdzenie, nie pomijaj go. Jeden wyjątek: obecność publicznego IP (drzwi 4) lepiej sprawdzić na samym początku: zajmuje to kilka minut i może zaoszczędzić ci godzinę konfiguracji.

Przygotowanie: sprawdź adres komputera w sieci domowej

Ten adres przyda się w kilku krokach. Naciśnij Win+R, wpisz cmd i naciśnij Enter, potem wykonaj polecenie ipconfig. Znajdź sekcję swojego połączenia („Karta Ethernet” dla kabla albo „Karta bezprzewodowej sieci LAN” dla Wi-Fi) i zapisz dwa wiersze: „Adres IPv4” (na przykład 192.168.0.105: to adres twojego komputera) oraz „Brama domyślna” (na przykład 192.168.0.1: to adres twojego routera; jeśli podano tam dwa adresy, weź ten, który składa się z czterech liczb oddzielonych kropkami, a nie ten, który zaczyna się od fe80::).

Jeśli kart sieciowych jest kilka (na przykład przez VPN lub sieci wirtualne), wybierz tę, w której wypełniona jest „Brama domyślna”: to twoje prawdziwe połączenie z routerem.

Drzwi 1. Serwer nasłuchuje na właściwym porcie

Otwórz plik server.properties w folderze serwera (wystarczy zwykły Notatnik). Interesują nas dwa wiersze: server-port=25565 i server-ip=. Portu nie trzeba zmieniać. Pole server-ip musi być puste: jeśli wpiszesz tam adres, serwer będzie przyjmował połączenia tylko na nim, a przy błędzie w adresie w ogóle się nie uruchomi. Po zmianach uruchom serwer ponownie.

Uruchom serwer i poczekaj na ostatni wiersz w rodzaju Done (12.873s)! For help, type "help" w konsoli (po nim serwer jest gotowy). Wyżej w konsoli znajdź wiersz w rodzaju Starting Minecraft server on *:25565: pokazuje, na którym porcie nasłuchuje serwer. Jeśli port zajmuje inny program (często jest to druga, jeszcze niezamknięta kopia tego samego serwera: otwórz Menedżera zadań, przejdź do karty „Szczegóły” i znajdź java.exe albo javaw.exe), serwer wypisze FAILED TO BIND TO PORT i się nie uruchomi: zamknij drugi program albo zmień server-port.

Sprawdzenie. Uruchom grę, otwórz „Tryb wieloosobowy”, kliknij „Dodaj serwer”, w polu „Adres serwera” wpisz localhost i kliknij „Gotowe”. Następnie wybierz serwer na liście i kliknij „Dołącz”. Jeśli serwer cię wpuszcza, pierwsze drzwi są otwarte. Jeśli widzisz „Nie jesteś na białej liście tego serwera!”, pierwsze drzwi też są otwarte: od wersji Minecraft 26.3 (15 września 2026 roku) nowy serwer uruchamia się z włączoną białą listą i nie wpuszcza nikogo, kogo nie ma na liście, łącznie z właścicielem. Wpisz w konsoli serwera /whitelist add PlayerName, zastępując PlayerName swoim nickiem (albo /op PlayerName: operatorów serwer wpuszcza zawsze), i spróbuj ponownie. Jeśli widzisz coś innego, problem nie leży w portach, tylko w samym serwerze: wróć do instrukcji tworzenia serwera i sprawdź wersję Javy, plik eula.txt oraz komunikaty w konsoli.

Drzwi 2. Zapora Windows

Zapora Windows blokuje połączenia przychodzące, dopóki na nie nie zezwolisz. Być może już to zrobiono: przy pierwszym uruchomieniu serwera Windows pokazuje okno z pytaniem, czy zezwolić na dostęp programowi Java (może się nazywać Java(TM) Platform SE binary albo OpenJDK Platform binary). Ale jeśli Windows uznaje twoją sieć domową za publiczną, a w oknie zaznaczono tylko sieci prywatne, dostęp i tak pozostanie zamknięty. Pewniej jest utworzyć regułę dla portu ręcznie. Jedno zastrzeżenie: jeśli kliknięto „Anuluj”, zamknięto to okno albo konto Windows nie ma uprawnień administratora, Windows tworzy dla Javy reguły blokujące, a blokada zawsze ma pierwszeństwo przed zezwoleniem. Reguła z poniższych kroków nie zadziała, dopóki nie usuniesz tych reguł blokujących (jak to zrobić, opisano po sprawdzeniu).

1. 1Naciśnij Win+R, wpisz wf.msc i naciśnij Enter (Windows poprosi o zgodę administratora): otworzy się zapora z zabezpieczeniami zaawansowanymi.
2. 2Po lewej wybierz „Reguły przychodzące” (Inbound Rules), po prawej kliknij „Nowa reguła” (New Rule).
3. 3Typ reguły — „Port”. Kliknij „Dalej”.
4. 4Wybierz TCP i „Określone porty lokalne”, wpisz 25565. Kliknij „Dalej”.
5. 5Akcja — „Zezwalaj na połączenie”. Kliknij „Dalej”.
6. 6Profile: zostaw zaznaczone wszystkie trzy (Domena, Prywatny, Publiczny): dzięki temu reguła zadziała niezależnie od tego, jak system określił twoją sieć. Ale wtedy działa ona także w cudzych sieciach (kawiarnia, akademik), więc tam wyłączaj serwer albo tę regułę. Kliknij „Dalej”.
7. 7Nazwa — dowolna, na przykład Minecraft server. Kliknij „Zakończ”.

To samo można zrobić jednym poleceniem. Otwórz Wiersz polecenia jako administrator (naciśnij Win, wpisz cmd, kliknij „Wiersz polecenia” prawym przyciskiem myszy i wybierz „Uruchom jako administrator”) i wykonaj netsh advfirewall firewall add rule name="Minecraft server" dir=in action=allow protocol=TCP localport=25565. Jeśli masz antywirus innej firmy z własną zaporą, zezwól na ten port także w niej.

Sprawdzenie. Potrzebne będzie drugie urządzenie w tej samej sieci domowej: laptop albo inny komputer. Połącz się z serwerem pod adresem z sekcji „Przygotowanie”: w grze wpisz adres swojego komputera, na przykład 192.168.0.105. Na drugim komputerze z Windows można obejść się bez gry: otwórz PowerShell i wykonaj Test-NetConnection 192.168.0.105 -Port 25565, podstawiając zamiast 192.168.0.105 adres swojego komputera. Jeśli w odpowiedzi wiersz TcpTestSucceeded ma wartość True, drugie drzwi są otwarte. Dla Bedrock weź telefon (albo komputer z Windows i Minecraft Bedrock) w tej samej sieci Wi-Fi: dodaj serwer z tym adresem i portem 19132. Konsoli do gier nie da się użyć do tego sprawdzenia: konsole nie pozwalają dodać serwera po adresie. Jeśli gra odpowiada komunikatem „Nie jesteś na białej liście tego serwera!”, te drzwi też są otwarte (opis tego błędu jest w sekcji „Co oznaczają błędy podczas łączenia?”).

Jeśli sprawdzenie się nie powiodło, poszukaj starych reguł blokujących. Otwórz ponownie wf.msc (jak w pierwszym punkcie listy wyżej), kliknij „Reguły przychodzące” i znajdź wiersze o nazwie Java(TM) Platform SE binary albo OpenJDK Platform binary z czerwoną ikoną zakazu, czyli kołem z ukośną kreską (zwykle są dwa, dla TCP i UDP). Kliknij każdy prawym przyciskiem myszy, wybierz „Usuń” i uruchom serwer ponownie: jeśli Windows zapyta znowu, kliknij „Zezwalaj na dostęp” (Allow access).

Sprawdzanie z samego komputera pod jego adresem lokalnym nie ma sensu: w ten sposób nie sprawdzasz drogi połączenia przychodzącego przez sieć, więc wynik niczego nie dowodzi. Jeśli przez localhost serwer wpuszcza, a z drugiego urządzenia nie, najczęściej winna jest zapora Windows albo antywirus (poszukaj też starych reguł blokujących, opisanych wyżej). Rzadziej przyczyna leży w sieci: drugie urządzenie jest połączone z gościnnym Wi-Fi routera, w routerze włączona jest izolacja klientów (AP isolation: urządzenia w Wi-Fi nie widzą się nawzajem) albo komputer ma już inny adres niż ten, który zapisano.

Drzwi 3. Router: przekierowanie portu

Wszystkie urządzenia w domu wychodzą do internetu przez router, który ma jeden adres zewnętrzny. Gdy znajomy łączy się z tym adresem, router nie wie, któremu urządzeniu przekazać połączenie, i je odrzuca. Przekierowanie portu (port forwarding) to reguła: wszystko, co przyjdzie na port 25565, przekaż komputerowi z serwerem.

Krok 1. Otwórz ustawienia routera

Wpisz w przeglądarce adres z wiersza „Brama domyślna” (zwykle to 192.168.0.1 albo 192.168.1.1) i zaloguj się loginem i hasłem. Często są wydrukowane na naklejce na obudowie routera.

Krok 2. Przypisz komputerowi stały adres

Router rozdaje adresy automatycznie (protokołem DHCP) i po restarcie może nadać komputerowi inny. Wtedy reguła będzie wskazywać w próżnię, a serwer stanie się niedostępny. Żeby tak się nie stało, przypisz komputerowi jego obecny adres (ten z sekcji „Przygotowanie”) w ustawieniach routera. Szukaj w sekcji DHCP pozycji „Rezerwacja adresów” (Address Reservation) albo powiązania z adresem MAC; adres MAC komputera (wiersz „Adres fizyczny”) pokaże polecenie ipconfig /all. Na przykład:

• TP-Link: Advanced → Network → DHCP Server → Address Reservation.
• ASUS: Advanced Settings → LAN → DHCP Server: wybierz Yes w pozycji Enable Manual Assignment, dodaj komputer do listy Manually Assigned IP i kliknij Apply.
• Keenetic: kliknij swój komputer na liście urządzeń (My Networks and Wi-Fi) i włącz opcję stałego (statycznego) adresu IP.

Krok 3. Utwórz regułę przekierowania

Znajdź sekcję Port Forwarding („Przekierowanie portów”) albo Virtual Server („Serwery wirtualne”). Oto gdzie jej szukać w popularnych routerach:

• TP-Link: Advanced → NAT Forwarding → Virtual Servers (albo Port Forwarding); w starszych wersjach oprogramowania — Forwarding → Virtual Servers.
• ASUS: Advanced Settings → WAN → Virtual Server / Port Forwarding.
• Keenetic: Network Rules → Forwarding, przycisk Add Rule.
• Inne routery: szukaj Port Forwarding, Virtual Server, NAT albo Port Mapping. Jeśli nie znajdziesz, wyszukaj w internecie instrukcję, wpisując „przekierowanie portów” i model swojego routera.

Utwórz nową regułę. Nazwy pól w różnych routerach się różnią, ale z grubsza jest ich pięć:

• Nazwa: dowolna, na przykład Minecraft.
• Port zewnętrzny (External Port, Service Port; Port Range w ASUS; „Open the port” w Keenetic): 25565.
• Port wewnętrzny (Internal Port, Local Port; „Redirect to port” w Keenetic): 25565.
• Wewnętrzny adres IP (Internal IP, Local IP, Device IP Address; w Keenetic wybierz swój komputer na liście „Output”): adres twojego komputera z sekcji „Przygotowanie”, na przykład 192.168.0.105.
• Protokół (Protocol): TCP. Dla Bedrock wybierz UDP. Jeśli router nie pozwala wybrać jednego protokołu, wystarczy wariant TCP/UDP (Both, All).

Jeśli w formularzu jest pole Source IP albo Remote IP, zostaw je puste: wtedy port jest dostępny z dowolnego miejsca. Włącz regułę (Enable, Status; w ASUS włącz „Enable Port Forwarding”: przełącznik ON, a w starszych wersjach oprogramowania „Yes”) i zapisz ustawienia (Apply). W niektórych routerach potrzebny jest potem restart.

A co z UPnP?

UPnP pozwala programom samym prosić router o otwarcie portu. Zwykły serwer Minecraft sam portu na routerze nie otwiera, a w niektórych routerach UPnP jest wyłączone ze względów bezpieczeństwa. Dlatego nie warto na nie liczyć: prościej raz utworzyć regułę ręcznie.

Dwa routery jeden za drugim

Czasem przed twoim routerem stoi jeszcze jeden: na przykład sprzęt dostawcy, do którego podłączony jest twój własny router. Wtedy są trzy możliwości: skonfigurować przekierowanie na obu urządzeniach, przełączyć urządzenie stojące przed twoim routerem w tryb mostu (bridge) albo podłączyć komputer bezpośrednio do tego urządzenia. Objaw takiego układu: adres zewnętrzny twojego routera (WAN IP) jest prywatny, na przykład 192.168.x.x. Jeśli to adres z zakresu 100.64.0.0–100.127.255.255, problem nie leży w routerach: dostawca używa CGNAT. Jak sprawdzić adres zewnętrzny, opisano niżej, w sekcji o czwartych drzwiach.

Inny port i dwa serwery

Port zewnętrzny i wewnętrzny w regule nie muszą się zgadzać. Na przykład zewnętrzny 25570 i wewnętrzny 25565: znajomi wpisują 203.0.113.5:25570, a serwer dalej nasłuchuje na 25565. Jeśli masz dwa serwery, drugiemu ustaw inny server-port (powiedzmy 25566) w jego server.properties, utwórz drugą regułę i zezwól na ten port w zaporze. Portów poniżej 1024 lepiej nie wybierać: część dostawców je blokuje.

Jak sprawdzić trzecie drzwi

Tych drzwi od środka nie da się sprawdzić: połączenia z twojej własnej sieci pod adres zewnętrzny często nie działają. Dlatego sprawdza się je razem z czwartymi, w sekcji „Sprawdzenie z zewnątrz”.

Drzwi 4. Dostawca internetu: potrzebne jest publiczne IP

Przekierowanie portu działa tylko wtedy, gdy sam twój router ma adres publiczny. Jeśli ma prywatny, przed routerem stoi inne urządzenie, które podmienia adresy, a połączenia znajomych nie docierają do twojego routera. Żeby sprawdzić, otwórz ustawienia routera (jak się do nich zalogować, opisano w kroku 1 drzwi 3) i znajdź adres zewnętrzny (sekcja „Status”, „WAN” albo „Internet”), potem otwórz stronę canyouseeme.org i spójrz na wiersz „Your IP” (przy wyłączonym VPN): to twój adres IPv4, czyli cztery liczby oddzielone kropkami. Nie porównuj adresu routera z wynikiem wyszukiwania „moje IP”, jeśli jest to długi adres z dwukropkami: to IPv6. Jeśli adresy są takie same, masz publiczne IP. Szczegółową instrukcję, zakresy adresów prywatnych i sprawdzenie przez tracert omówiliśmy w artykule o publicznym adresie IP.

Jeśli adresy się różnią, przed twoim routerem stoi inne urządzenie. Najpierw sprawdź, czy to urządzenie stoi u ciebie w domu: jeśli to modem albo router (twój lub zainstalowany przez dostawcę), pomoże przekierowanie na obu urządzeniach albo tryb mostu (zobacz „Dwa routery jeden za drugim” wyżej; w przypadku urządzenia dostawcy o przełączenie go w tryb mostu czasem trzeba poprosić samego dostawcę). Jeśli takiego urządzenia w domu nie ma albo adres routera mieści się w zakresie 100.64.0.0–100.127.255.255, adresy podmienia sam dostawca w swojej sieci (CGNAT), a przekierowanie portu nie pomoże. Są trzy wyjścia: poprosić dostawcę internetu o publiczne IP (zwykle to płatna usługa), utworzyć sieć wirtualną lub tunel (programy takie jak Radmin VPN, ZeroTier i playit.gg: w dwóch pierwszych każdy znajomy musi zainstalować program i dołączyć do twojej sieci, a w playit.gg program uruchamiasz tylko ty, a znajomi po prostu wpisują przydzielony adres; opisaliśmy je w artykule o publicznym adresie IP) albo nie trzymać serwera w domu. Płatny i darmowy hosting (sposoby 2 i 3 w instrukcji tworzenia serwera) działają bez publicznego IP i bez konfiguracji routera.

Nawet adres publiczny może się zmieniać: jeśli dostawca nadaje dynamiczne IP, po jego zmianie znajomi przestaną się łączyć, dopóki nie wyślesz im nowego adresu. Jak sobie z tym radzić (adres statyczny albo DDNS), opisano w artykule o publicznym adresie IP.

Sprawdzenie z zewnątrz

Drzwi 3 i 4 sprawdza się razem i tylko z zewnątrz, z innej sieci. Serwer musi być przy tym uruchomiony: strony sprawdzające próbują połączyć się z portem, a jeśli nikt za nim nie nasłuchuje, pokażą, że port jest zamknięty, nawet przy poprawnym przekierowaniu.

1. 1Uruchom serwer i poczekaj na wiersz w rodzaju Done (12.873s)! For help, type "help".
2. 2Sprawdź swój zewnętrzny adres IPv4: otwórz stronę canyouseeme.org i spójrz na wiersz „Your IP” (VPN musi być przy tym wyłączony). To mają być cztery liczby oddzielone kropkami, na przykład 203.0.113.5. Jeśli wyszukiwanie „moje IP” pokazuje długi adres z dwukropkami, to jest IPv6: nie wysyłaj go znajomym, bo nie pasuje do reguły przekierowania z tego artykułu.
3. 3Sprawdź port online na tej samej stronie canyouseeme.org: wpisz 25565 i uruchom sprawdzanie. Pomyślny wynik oznacza, że do portu można dotrzeć z internetu.
4. 4Sprawdź sam Minecraft: strona mcsrvstat.us odpytuje serwer tak samo jak gra i pokazuje, czy jest online, jaką ma wersję i ilu graczy jest na serwerze. Wpisz swoje zewnętrzne IP (jeśli port jest inny niż 25565, dopisz dwukropek i port), a dla Bedrock zaznacz „Bedrock server?”. Wynik jest buforowany przez około 5 minut, więc po zmianach poczekaj chwilę, zanim sprawdzisz ponownie. Jeśli strona pisze „offline”, a canyouseeme.org informuje, że port jest otwarty, upewnij się, że w server.properties jest enable-status=true.
5. 5Najlepiej poprosić znajomego, żeby wszedł pod twoim zewnętrznym IP (najpierw dodaj jego nick do białej listy: wpisz w konsoli serwera /whitelist add PlayerName). Jeśli nie ma go pod ręką, podłącz drugi laptop do mobilnego internetu udostępnianego przez telefon i wejdź z niego: to inna sieć, jak u znajomego.

Jeśli sprawdzenie się nie powiodło: upewnij się, że serwer jest uruchomiony, sprawdź jeszcze raz regułę w routerze (adres komputera, port i protokół), a potem upewnij się, że router ma publiczne IP (drzwi 4). Omówienie błędów połączenia znajdziesz w następnej sekcji.

Nie sprawdzaj z własnego komputera pod własnym zewnętrznym IP. Wiele routerów nie potrafi zawracać takich żądań z powrotem do sieci domowej (ta funkcja nazywa się NAT loopback) i zobaczysz błąd, choć u znajomych wszystko działa. Na serwer wchodź przez localhost albo adres lokalny, a znajomym podawaj zewnętrzny.

Co wysłać znajomym: zewnętrzny adres IPv4 (cztery liczby oddzielone kropkami). Jeśli używasz innego portu, dopisz go po dwukropku.

Co oznaczają błędy podczas łączenia?

Tekst błędu podpowiada, na których drzwiach wszystko się zatrzymało. Na liście serwerów u znajomego obok twojego serwera pojawi się napis „Nie można połączyć z serwerem”, a po kliknięciu „Dołącz” otworzy się okno „Nie udało się połączyć z serwerem”. Wiersze Connection timed out i Connection refused wyświetla sama Java, dlatego zostają po angielsku, nawet jeśli gra jest po polsku. Pozostałe komunikaty tłumaczy gra, więc poniżej podano dla nich polskie wersje.

Connection timed out

Odpowiedzi nie ma w ogóle: połączenie znajomego zginęło po drodze. To najczęstszy przypadek. Zwykle przyczyny są takie: w routerze nie ma przekierowania albo wskazuje ono zły adres lub port (drzwi 3); zapora Windows po cichu odrzuca połączenie (drzwi 2); masz prywatne IP (drzwi 4). Sprawdź też, czy komputer z serwerem jest włączony i nie śpi, czy twoje zewnętrzne IP się nie zmieniło, czy znajomy nie pomylił się przy wpisywaniu adresu oraz czy jego własna sieć (na przykład szkolna albo firmowa) nie blokuje portu.

Connection refused

Połączenie dotarło do twojej sieci, ale na tym porcie nikt nie nasłuchuje. Najczęściej serwer nie jest uruchomiony albo nasłuchuje na innym porcie niż ten, na który wskazuje przekierowanie (drzwi 1 i 3). Zdarza się, że odmową odpowiada sam router, jeśli nie ma przekierowania: nie wszystkie modele tak się zachowują.

Unknown host

To nie dotyczy portów: nazwa serwera nie została znaleziona. W polskiej wersji gry to „Nieznany host”, a na liście serwerów — „Nie można rozpoznać nazwy hosta”. Sprawdź, czy adres wpisano bez spacji i literówek. Jeśli używasz nazwy domenowej, upewnij się, że istnieje.

Incompatible client!

Dobra wiadomość: port jest otwarty, a połączenie przeszło przez wszystkie drzwi. Wersja gry nie zgadza się z wersją serwera. W polskiej wersji to „Niezgodny klient! …”, a na liście serwerów — „Niezgodna wersja!”. Wybierz w launcherze wersję podaną w komunikacie.

You are not white-listed on this server!

Port też jest otwarty. W polskiej wersji to „Nie jesteś na białej liście tego serwera!”: na serwerze włączona jest biała lista, a twojego znajomego na niej nie ma. Od wersji Minecraft 26.3 (15 września 2026 roku) nowy serwer uruchamia się z włączoną białą listą (white-list=true), więc każdego znajomego trzeba dodać. Wpisz w konsoli serwera /whitelist add PlayerName, zastępując PlayerName nickiem znajomego (w grze to samo polecenie może wpisać operator). Jeśli nie potrzebujesz białej listy, wpisz w server.properties wartość white-list=false i uruchom serwer ponownie, ale wtedy wejść będzie mógł każdy, kto zna twój adres.

Failed to verify username!

I to nie dotyczy portów. W polskiej wersji to „Weryfikacja nazwy użytkownika nieudana!”. Serwer prosi usługę kont Minecraft o potwierdzenie tożsamości gracza (odpowiada za to ustawienie online-mode), a potwierdzenie się nie powiodło. Najczęściej gracz używa nielicencjonowanego launchera: z online-mode=true taki gracz nie wejdzie na serwer, więc ten błąd jest oczekiwany. Inna możliwa przyczyna to awaria logowania po stronie gracza: niech uruchomi ponownie grę i launcher i zaloguje się na swoje licencjonowane konto. Jeśli natomiast wszyscy gracze zamiast tego widzą „Serwery uwierzytelniania są wyłączone. Spróbuj ponownie później, przepraszamy!”, to serwery Minecraft są niedostępne albo sam komputer z serwerem nie może się z nimi połączyć: sprawdź internet, zaporę, antywirus i VPN na komputerze z serwerem. Wyłączanie online-mode na serwerze dostępnym z internetu nie jest dobrym pomysłem: wtedy można wejść pod dowolnym nickiem, także pod nickiem administratora.

Bezpieczeństwo

Otwarty port to drzwi do twojej sieci domowej, dlatego zanim zaprosisz znajomych, poświęć bezpieczeństwu kilka minut. Pełną listę kontrolną zebrano w artykule Jak zabezpieczyć serwer Minecraft i sieć domową: lista kontrolna bezpieczeństwa, a tutaj jest tylko to, co najważniejsze:

• Przekierowuj tylko potrzebny port. Nie włączaj w routerze „DMZ” i nie otwieraj wszystkich portów „na wszelki wypadek”. Gdy serwer jest niepotrzebny, wyłącz regułę przekierowania.
• Zostaw online-mode=true i korzystaj z białej listy (white-list=true w server.properties): wtedy wejdą tylko operatorzy i osoby, które dodasz poleceniem /whitelist add PlayerName.
• Nie otwieraj na zewnątrz RCON (port 25575) ani Query (port 25565, UDP). Domyślnie są wyłączone i niech tak zostanie. Jeśli router dla reguły Minecraft oferuje tylko wariant „TCP/UDP”, przekieruje też UDP 25565 (port Query): dopóki enable-query=false, jest to nieszkodliwe.
• Aktualizuj serwer i Javę: większość poważnych podatności usuwa się właśnie aktualizacjami. I nie publikuj swojego IP na otwartych czatach.
• Zanim zmienisz ustawienia routera, uzgodnij to z osobą, która płaci za internet i odpowiada za sieć domową. Po konfiguracji sprawdź, czy strona ustawień routera nie jest dostępna z internetu (opcja nazywa się „Remote Management”, „Remote Access” albo „Web Access from WAN” i powinna być wyłączona) oraz czy zmieniono domyślne hasło administratora.

Najczęstsze pytania

Czy trzeba otwierać port, żeby grać na cudzym serwerze?

Nie. Gdy łączysz się z cudzym serwerem, połączenie jest wychodzące i nie trzeba konfigurować routera. Port jest potrzebny tylko temu, kto przyjmuje połączenia.

Czy można otworzyć port bez dostępu do routera?

Nie, reguła jest tworzona właśnie w routerze. Jeśli router należy do dostawcy albo sąsiadów i nie możesz się do niego zalogować, poproś właściciela lub dostawcę. Jeśli to niemożliwe, użyj sieci wirtualnej, tunelu albo hostingu.

Co zmienić, jeśli mam Bedrock Edition?

Port 19132 i protokół UDP: wybierz je zarówno w zaporze, jak i w routerze. Komunikaty w oknie serwera, opisane w sekcji „Drzwi 1”, dotyczą serwera Java. Internetowe narzędzia do sprawdzania portów zwykle działają tylko z TCP, dlatego dla Bedrock sprawdzaj, próbując wejść do gry, albo na stronie mcsrvstat.us (zaznacz „Bedrock server?”).

Co dalej?

Gdy wszystkie drzwi są otwarte, wyślij znajomym zewnętrzne IP i graj. Jeśli sprawdzanie kończy się na prywatnym IP albo masz dość zabawy z routerem, przyjrzyj się hostingowi: tam nie trzeba otwierać portów.